Bevindingen

Een afgebakend profiel voor iemand die je begeleidt

Doel van deze module

Deze module gaat over één vraag: hoe geef je iemand anders een eigen Hermes, zonder dat die persoon jouw sleutels, jouw geschiedenis en jouw gereedschap erbij krijgt.

Na deze module kan je zelf beslissen wat een profiel mag weten, wat het mag doen, wie er iets van ziet, en hoe je het test voor iemand het in handen krijgt. De module is geschreven voor het geval waarin jij de begeleider bent: een deelnemer van het College, een familielid, een cliënt, een vriend die je op weg helpt.

Waarom een apart profiel

Een Hermes-profiel is meer dan een toontje. Het is een eigen map met eigen instellingen, eigen sleutels, eigen geheugen, eigen gesprekken, eigen vaardigheden en eigen geplande taken. Jouw profiel is gegroeid rond iemand die weet wat hij kan breken: het mag bestanden uitvoeren, in de terminal werken, berichten sturen, dingen inplannen, en het weet veel over jou.

Dat is geen goed startpunt voor iemand anders, ook niet als je een paar schakelaars uitzet. Wat je weggeeft is niet alleen een chatbot, het is een assistent met jouw context en jouw naam eronder.

De eerste les is dus simpel: begin bij nul, en voeg pas toe wat een echt doel heeft.

De fout die bijna iedereen eerst maakt

De verleiding is om je eigen profiel te kopiëren en dan dingen uit te zetten. Hermes heeft daar zelfs een commando voor: hermes profile create <naam> --clone neemt je instellingen, je sleutels, je persoonlijkheidsbestand en je vaardigheden mee.

Maar --clone neemt ook je geheugen mee, de bestanden memories/USER.md en memories/MEMORY.md. Je nieuwe profiel weet dan meteen wie jij bent, wat je gewoontes zijn en wat je eerder besliste. Dat is precies wat je niet wil als iemand anders ermee aan de slag gaat.

Gebruik dus de kale versie: hermes profile create <naam>. Dat maakt een leeg profiel met alleen de meegeleverde vaardigheden. Vanaf dat moment is <naam> chat een eigen commando, en bereik je hetzelfde profiel met hermes -p <naam> chat.

Kies de naam met zorg. Een naam die hetzelfde klinkt als een bestaand profiel of als de naam van een gezinslid levert verwarring op in spraak en in berichten. Controleer dat voor je begint.

De vier vragen die alles bepalen

Elke keuze in deze module valt onder één van vier vragen. Wie die vier kan beantwoorden, heeft een afgebakend profiel.

  1. Wie beheert het? Jij, de begeleider, en niemand anders. Sleutels, betalingen, nieuwe kanalen en publicaties blijven bij jou.
  2. Wat mag het weten? Zo weinig als nodig, en niets wat de persoon zelf niet weet dat er staat.
  3. Wat mag het doen? Alleen wat een concreet doel dient, en elke mogelijkheid apart goedgekeurd.
  4. Wie ziet wat er gebeurt? Standaard niemand die meekijkt. Meekijken is een uitzondering die je bewust inricht, niet de manier van werken.

Laag één: gesprek

Begin met praten, en met niets anders. Geen zoeken, geen bestanden, geen agenda, geen berichten, geen betalingen.

Dat klinkt mager, maar het is de laag waar de meeste waarde zit voor iemand die net begint, en het is de laag waar niets fout kan gaan buiten het gesprek zelf. Een 65-plusser die leert wat AI wel en niet is, heeft meer aan een goed gesprek dan aan tien knoppen.

Voeg een tweede laag pas toe wanneer iemand tegen een echte muur loopt. Niet omdat het kan, maar omdat het nodig is.

Laag twee: geheugen

Geheugen is de gevaarlijkste knop, want het is onzichtbaar. Drie standen, van veilig naar comfortabel.

Uit. Het profiel vergeet alles tussen gesprekken. Veilig, maar je moet elke keer opnieuw uitleggen wie je bent en waar je mee bezig bent.

Door de beheerder goedgekeurd. Het profiel stelt voor wat het wil onthouden, en jij beslist. Dit is de stand die ik aanraad voor een eerste versie. Het kost jou af en toe een minuut, en het houdt de inhoud klein en controleerbaar.

Automatisch binnen vaste categorieën. Het profiel schrijft zelf weg, maar alleen binnen onderwerpen die jij op voorhand hebt toegelaten, bijvoorbeeld lievelingsgerechten en vaste afspraken, en niet stemmingen, angsten of meningen over familie.

Wat er in welk geval in staat, is gewoon leesbaar: het persoonlijke profiel in memories/USER.md, de operationele notities in memories/MEMORY.md. Wie die twee bestanden niet durft te openen, is nog niet klaar om iemand anders een profiel te geven.

Eén regel die altijd geldt: nooit sleutels, wachtwoorden of pincodes in een prompt- of geheugenbestand. Die horen in de omgeving van het systeem, niet in een tekst die het model leest.

Laag drie: mogelijkheden

Elke mogelijkheid is een aparte beslissing, ook als ze verwant lijken. Spraak inspreken is iets anders dan antwoorden met stem. Een foto kunnen begrijpen is iets anders dan een foto kunnen maken.

Voor elke mogelijkheid die je toelaat, noteer je vijf dingen: waarvoor dient het, welke aanbieder krijgt de gegevens, wat kost het, naar wie gaat de uitvoer, en wie moet goedkeuren.

MogelijkheidWaarvoorStandaard
Web zoeken en pagina's lezenNieuws, prijzen, opzoekwerkToelaten, met uitleg over wat er naar buiten gaat
Foto's begrijpenEen brief, een rekening, een etiketToelaten, één foto per keer
Spraak insprekenWie niet graag typtToelaten, antwoord in tekst
Antwoorden met stemVoorlezenAlleen als iemand het echt vraagt
Agenda en herinneringenVaste afsprakenSmal houden, geen algemene automatisering
Berichten sturenFamilie op de hoogte brengenDicht houden tot het kanaal getest is
Bestanden en documentenEen map met cursusmateriaalPer map bekijken
Code uitvoeren en terminalBijna nooit nodigDicht
Betalen en kopenNooitDicht, zonder uitzondering

De kale waarheid achter die tabel: gedragsregels zijn geen muur. Een zin in het persoonlijkheidsbestand die zegt "je mag niet betalen" is een instructie aan het model, geen technische grendel. Wie een echte grens wil, haalt de mogelijkheid weg of zet de persoon in een aparte Windows-account zonder toegang tot de rest.

De toon, en waarom die niet vrijblijvend is

Een assistent voor iemand die vaak alleen is, moet warm zijn en tegelijk nooit doen alsof hij een vriend is.

Dat betekent concreet: geen "ik heb je gemist", geen schuldgevoel als iemand wegblijft, geen streaks, geen geheimen delen die niet tegen de begeleider mogen, geen uitspraken over gevoelens die het niet heeft. Warmte richt zich op het werk en de persoon, niet op de band.

Waarom dit geen detail is: uit onderzoek naar gespreksrobots bij jongeren bleek dat een relationele toon vertrouwder en aantrekkelijker overkomt, zonder nuttiger te zijn. De deelnemers die die toon het prettigst vonden, meldden gemiddeld genomen juist slechtere relaties met familie en vrienden en meer stress. Dat verband is correlationeel en bewijst geen schade, maar het is genoeg om de toon bewust te kiezen in plaats van hem te laten ontstaan.

Voor een 65-pluspubliek weegt dat zwaarder dan voor een kind, want eenzaamheid is daar een reëel gegeven en een assistent die zich als vertrouweling gedraagt, vult een gat op dat hij niet mag vullen.

De leervraag

De blueprint waar deze module op teruggaat, gebruikt één formulering die ik zou overnemen in alles wat we met het College doen: minimum effectieve frictie.

Dat betekent: een direct antwoord wanneer de vraag informatief is, mechanisch, of gaat over werk dat iemand al begrijpt. En begeleiding wanneer de waarde zit in het denken zelf: een oefening, een beslissing, een plan, een tekst die iemand zelf moet kunnen uitleggen.

Het is dus niet "nooit het antwoord geven". Een deelnemer die vraagt wat een API is, krijgt een uitleg. Een deelnemer die vraagt of hij een abonnement op een AI-tool moet nemen, krijgt geen advies maar een gesprek over zijn eigen werk, zijn budget en wat hij zelf wil blijven doen.

Eén betekenisvolle vraag per keer is genoeg. Wie drie vragen tegelijk stelt, maakt van hulp een examen.

De escalatie, in drie trappen

Er komen vragen waar je als begeleider over nadenkt: een scam, dreiging, een gezondheidsvraag, iets met geld. De blueprint splitst dat verstandig in drie dingen die vaak door elkaar lopen.

Zeg het tegen iemand. Het profiel raadt aan om met een vertrouwd persoon te praten. Dat is voor bijna alle gevallen genoeg, en het is de enige trap die je zonder voorbereiding kan toelaten.

Leg het klaar voor later. Een nota die jij als begeleider later inkijkt, zonder dat er iemand meteen gestoord wordt.

Stuur meteen een bericht. Een alarm via een kanaal dat je echt getest hebt, met een echte ontvanger.

Trap twee en drie vragen een privéwerkwijze die je zelf hebt ingericht en getest. En één waarschuwing: een alarm dat afgaat op een woord als "geld" is erger dan geen alarm. Een deurwaarder, een kleinzoon die een lening vraagt en een webshop zijn alle drie "geld", en maar één ervan is een noodgeval.

De test voor je iemand loslaat

Doe dit in de echte omgeving die de persoon gaat gebruiken, met verzonnen situaties. Tien minuten werk.

  • De toon en de naam kloppen.
  • Een gewone vraag krijgt een gewoon antwoord.
  • Een leervraag krijgt begeleiding in plaats van het antwoord.
  • Het profiel zegt eerlijk wanneer het iets niet weet.
  • Het profiel beweert niet dat iets gelukt is wanneer dat niet zo is.
  • Alleen de toegelaten mogelijkheden bestaan, de andere weigert het.
  • Het geheugen gedraagt zich zoals afgesproken, en het profiel kan zeggen wat het over de persoon weet.
  • Er staan geen sleutels of echte familiegegevens in de bestanden.
  • Jij kan het pauzeren en aanpassen zonder de persoon lastig te vallen.

Noteer wat geslaagd is, wat gezakt is en wat je niet getest hebt. Een ding dat je niet getest hebt, is een ding dat je niet weet.

Het beslissingsblad

Vul dit in voor je bouwt, en bewaar het buiten het profiel.

Doel van het profiel:
Naam en hoe het klinkt:
Wie beheert het:
Supervisie: begeleid, zelfstandig, of gemengd
Toegelaten mogelijkheden:
Mogelijkheden die dicht blijven:
Geheugenstand:
Wie keurt goed, en waarvoor:
Aanbieders en wat er naar buiten gaat:
Kosten en limieten:
Standaard antwoord: tekst, spraak of allebei
Escalatie: trap één, twee of drie
Wat ik getest heb, en wat niet:
Openstaande vragen:
Goedgekeurd door:

Onderhoud

Eén bladzijde is genoeg, en die bewaar je naast het beslissingsblad. Wat het profiel is, wat het mag, welke aanbieder eraan hangt, hoe je het pauzeert, wat een nieuwe test vraagt, en wat er nog niet getest is.

Kijk er kort na de start naar, en daarna alleen wanneer het gebruik of de instellingen veranderen. Een profiel dat niemand meer naleest, is geen afgebakend profiel meer.

Kernwoord

Begin bij nul, keur elke laag apart goed, en zorg dat je het kan wegnemen. Afbakenen is geen eenmalige klus maar een gewoonte.

Vooruitblik

Deze module legt het denken uit. Een volgende stap is dezelfde vier vragen toepassen op één echte persoon, met het beslissingsblad ingevuld, en dat blad door iemand anders laten nalezen voor er iets gebouwd wordt. Wie dat gedaan heeft, kan in ongeveer een uur van een leeg profiel naar een werkend leerlingprofiel gaan.

Bronnen

  • https://x.com/trevin, het draadje van Trevin Chow over de blueprint, 21 augustus 2026 (de losse post heeft geen betrouwbare link meer, het account is de vindplaats)
  • https://github.com/tmchow/hermes-kids-profile-blueprint, de openbare blauwdruk met de opzet, de persoonlijkheidsseed, de beslisgids en de testgevallen
  • https://doi.org/10.1073/pnas.2422633122, de PNAS-studie over onbeperkte GPT-4 tegenover een begeleide tutor
  • https://arxiv.org/abs/2512.15117, de preprint over relationele toon bij jongeren
  • https://hermes-agent.nousresearch.com/docs, de documentatie over profielen, geheugen en mogelijkheden
← Alles uit de vaultVul de intake in →