De middenweg: je papier blijft papier
Waar gaat dit over
Voor mensen die niets met AI te maken willen hebben, en toch iets tegenkomen dat hen zou kunnen helpen. Dit is geen pleidooi om mee te doen. Het is een voorbeeld van een opstelling waarbij je eigen gewoontes volledig intact blijven en de AI alleen komt opruimen, achteraf, als jij het toelaat.
Het voorbeeld
Op 9 oktober 2026 beschreef Noah Tye (@noahlt) op X hoe hij wiskunde leert. Hij werkt de oefeningen gewoon met de hand uit op papier. Boven zijn blad hangt een documentcamera. Een klein zelfgemaakt programmaatje neemt een foto van het blad en plakt die naast zijn vraag in de chat, waarna hij feedback krijgt op wat hij geschreven heeft.
Het opvallende zit niet in de techniek. Het zit in wat er niet veranderd is. Hij schrijft nog altijd met de hand. Hij gebruikt geen app, geen toetsenbord, geen digitaal oefenplatform. Zijn tafel ziet er hetzelfde uit als tien jaar geleden. Alleen de correctie is verhuisd naar een machine die hij zelf aan en uit zet.
In de antwoorden onder die post schreef iemand dat hij bijna alles op papier schrijft en worstelt om het te digitaliseren zodat een taalmodel er iets mee kan. Dat is precies de groep waar deze notitie over gaat: mensen die hun werk niet willen veranderen, maar vastlopen in het overdragen van papier naar scherm.
Waarom dit een middenweg is
Een middenweg heeft drie kenmerken, en die zijn hier alle drie aanwezig.
Het werk verandert niet. Je schrijft zoals je altijd schreef. Niemand vraagt je om een account, een app of een nieuwe gewoonte.
De AI komt na het werk, niet tijdens. Er gebeurt niets terwijl je denkt. Pas wanneer jij een blad loslaat, komt er een foto en een vraag. Wie geen foto maakt, krijgt ook geen AI.
Het is uitzetbaar zonder sporen. Haal de camera weg en je bent terug bij het oude, zonder dat er iets moet worden opgezegd of opgeruimd.
Dat is het verschil met de meeste AI-verhalen, waar de AI de omgeving wordt waarin je werkt. Hier is de AI een leesbril die je even opzet.
Drie smaken, van licht naar zwaar
De opstelling uit het voorbeeld is de lichtste variant. Er zijn er meer, en je kan er één kiezen zonder de volgende te nemen.
De eerste smaak: alleen een foto per blad. Je legt het blad neer, maakt een foto, en vraagt in de chat wat er niet klopt. Niets wordt bewaard, niets wordt geclassificeerd. Dit is de variant met de laagste drempel en de minste sleepkracht.
De tweede smaak: foto's verzamelen en laten ordenen. De camera maakt om de paar minuten een beeld wanneer het blad veranderd is. Die beelden belanden in een map op je eigen schijf. Eens per half uur of eens per avond leest een hulpje die map en maakt er een nette notitie van, met de tekst overgetypt, een korte samenvatting en een paar labels. Daarna verhuist de foto naar een map verwerkt, zodat je kan zien wat al behandeld is en wat niet. Dit is de variant die de meeste mensen bedoelen wanneer ze zeggen dat ze "alles willen laten classificeren".
De derde smaak: de volle automaat. De camera staat altijd aan, de notities gaan naar een dienst in de cloud, en de AI ordent zonder dat je iets vraagt. Dit is de variant waar de tegenstanders van AI terecht bang van worden, want daar verdwijnt de grens tussen jouw papier en andermans systeem.
De middenweg zit in de eerste twee. De derde is geen middenweg meer, dat is een andere manier van werken.
Wat je nodig hebt voor de tweede smaak
Drie dingen, en geen daarvan is een abonnement.
Een camera die naar beneden kijkt. Een oude telefoon met een app die foto's via het eigen wifinetwerk aanbiedt, is genoeg. Een echte documentcamera is duurder en mooier, maar niet nodig om te beginnen.
Een map op je eigen schijf. Foto's komen daar binnen met een datum in de naam. Niets verlaat die map tenzij jij het vraagt.
Een moment van ordenen. Een geplande taak die de map leest, de tekst overtypt en de labels zet. Dat kan een keer per dag zijn, of elk half uur, net wat je zelf wil.
De volgorde is belangrijk en die is met opzet traag: eerst de foto, dan pas de vraag. Wie de camera niet ophangt, heeft geen last van de rest.
Waar het eerlijk misgaat
Handschrift lezen is niet foutloos. Blokletters gaan goed, hanenpoten en wiskundige notatie gaan vaak half goed. Bij een som waar de tussenstappen slordig staan, kan een verkeerde lezing je een verkeerd oordeel geven over je eigen werk. Wie hierop bouwt, moet de overgetypte tekst altijd zelf nalezen voor hij conclusies trekt.
De tweede beperking is de aantrekkingskracht van de derde smaak. Zodra het ordenen werkt, is de verleiding groot om ook het maken, het verzenden en het beslissen uit handen te geven. Dat is precies de stap waarbij je de middenweg verlaat zonder het te merken.
De derde beperking: papier is geen systeem. Een blad dat naast de camera ligt, wordt niet gezien. Een los blaadje in een schrift ook niet. De opstelling werkt alleen voor wat je zelf onder de lens legt.
Waarom belangrijk
Er wordt vaak gedaan alsof je met AI alleen kan meedoen of buiten blijven. Dit voorbeeld laat een derde positie zien, en die is niet technisch ingewikkeld. Je neemt een stuk gereedschap dat één klein ding doet, je houdt het aan de rand van je werk, en je zorgt dat je het kan wegnemen.
Voor een vault als deze is dat de belangrijkste les. Niet iedereen hoeft een agent te laten rondlopen in zijn leven. Een camera boven een schrift en een hulpje dat één keer per dag opruimt, is ook AI, en het vraagt niets van je gewoontes.
Dezelfde redenering geldt omgekeerd. Wie niets met AI wil, kan dit voorbeeld lezen als een bevestiging dat de drempel laag is en dat de grens zelf te bepalen valt. Wie wel iets wil, ziet meteen waar hij moet beginnen, namelijk bij het kleinste onderdeel dat hem het meeste werk bespaart.
Om verder uit te zoeken
- Welke telefoonapps een fotostream op het eigen netwerk aanbieden zonder account, en of die na een update nog werken.
- Hoeveel bladzijden per uur realistisch te verwerken zijn voor handschrift met cijfers en formules.
- Of dezelfde opstelling werkt voor recepten, kladwerk en boodschappenlijstjes, dus voor tekst zonder wiskunde.
- Of we deze tweede smaak zelf in deze vault bouwen als voorbeeld, met een map, een geplande taak en een index die meegroeit.
Bronnen
- https://x.com/noahlt/status/2108675665373589841
- https://x.com/JaimeOrtega/status/2053027688525303957, de oorspronkelijke ingeving van mei 2026